|
آسمان دلم ابریست/
هوایم بارانیست/ جاده دلم خاکیست/ زیر پاهایم خاریست/ چشمانم دریایست/ دستهایم خالیست/ اطرافم صحرایست/ طپش قلبم ترانه ایست/ پشتم خرابه ایست/ رو به رویم جاده بی انتهایست/ . . . اما بالای سر خدایست. + نوشته شده توسط حسین در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت
17:7 |
خدایا خدایا چی می شد می بردم یا اون برمی گشتش یا که من می مردم خدایا خدایا چشامو می بینی؟ باهات حرف دارم من، کنارم می شینی؟ خدایا خدایا تا حالا بریدی؟ دلت رو شکستن؟ صداشو شنیدی؟ خدایا خدایا تو دلداده بودی؟ چهل شب رو تا صبح تو سجاده بودی؟ خدایا خدایا من اینجا غریبم همش غصه و غم، همین شد نصیبم خدایا خدایا دلم غرق خونه خودت خوب می دونی، همه چیزم اونه خدایا خدایا یه رحمی به ما کن از این بند هجران تو ما رو رها کن خدایا خدایا شنیدم کریمی می شه دوست من شی؟ یه دوست صمیمی!! خدایا خدایا چقدر غصه خوردم اونکه بر نگشته، چرا من نمردم؟؟؟؟؟؟؟ شعر از : حاج محسن + نوشته شده توسط حسین در جمعه سی ام آذر 1386 و ساعت
12:45 |
یک در می زند
دو در را باز می کند
سه داخل خانه می آید
چهار ناپدید می شود
پنج از آشپز خانه بیرون می آید با چایی در دستانش
شش روی مبل نَنشسته اما چایی را می خورد
هفت در می زند
هشت در را باز نمی کند
نه وارد می شود
ده ناپدید می شود و در را می بندد
یازده به آشپز خانه می رود
دوازده چایی می خورد
سیزده در آشپز خانه ناپدید می شود
چهارده درِ آشپزخانه را باز می کند و بیرون نمی آید
پانزده لیوان های چایی را با خود می برد
شانزده چایی ها را می خورد
هفده نا پدید می شود و لیوان های چایی به زمین می افتد و خرد می شود
هجده که نیست خرده شیشه ها را جمع می کند
نوزده بیرون می رود
بیست در را می بندد
سپس ناپدید می شود
-
پ.ن: شخصیت ها اتفاقات را شامل می شوند یا اتفاقات شخصیت ها را ؟ + نوشته شده توسط حسین در شنبه بیست و ششم آبان 1386 و ساعت
18:39 |
یک روز صبح ، بعد از اینکه ساعت کوکی ام را خاموش کردم ، دست و صورتم را شستم ، دندانم را مسواک زدم ،
کفش هایم را به پا کردم ، و در راه رسیدن به قرار گاهم قدم بر داشتم
ناگهان به شدت ، فهمیدم که معتاد شده ام
پشت سرم ، جلوی راهم ، هر طرف را گه نگاه کردم ، آنهایی را که به آن محتاج بودم دیدم
فکر هایی در سرم آمد ، فکر هایم را دیدم ، صدایم را دیدم ، بدنم را دیدم
فقط - به اصطلاح عام - مواد زندگی ام را دیدم
و هنوز می گردم
دنبال ذره ای از زندگی ام
بدون خودم . بدون تو . بدون هیچ چیز و هیچ کس
+ نوشته شده توسط حسین در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 و ساعت
16:48 |
آخه تا کی؟!!!
مگه من کوهم؟!!! چقدر پاهمام میتونه تحمل کنه؟!!! مگه من اونقدر پیرم که بدونم چرا اینجوری شدم؟!!! من هنوزم دهنم بو شیر میده... کاش فرق خوب و بد و تشخیص نمی دادم! حوا کاش اون سیب لعنتی رو نمی خوردی!!! آخه چقدر گلایه؟!!! خسته شدم از بس خوردمو / تف نکردم. کاش مرهمی بود / آخه چقدر کاش ؟!! چرا انتخاب اینقدر سخته؟!!! پس کو ثبات؟!!! داری جرات یا نه؟ دارم!!! ولی طریقه مصرف نداره رو جلد خوشگلش/ جیگر چی ؟(شما بهش جی می گفتین*) دارم ولی ... می خوامش ولی نمی تونم بدستش بیارم!!! یعنی آدرشو ندارم / وگر نه اینجوری نبودم که. بد بختی کسی آدرسشو بلد نیست... یکی اون بالاست که تا چی کرمشو ٫ قسمتم باشه. ولی کاش اینقدر سیب جلو پام نبود!!! میبینی باز هم کاش... این قصه سر دراز دارد... دونستن این که من کمی دارم کمر دردو پا درد می گیرم نخوردن سیب لعنتی باشه/ ولی بودن یا نبودن/ خوردن یا نخوردن ؟؟؟!!! *(دیالوگ فیلم اخراجی ها) + نوشته شده توسط حسین در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 و ساعت
22:47 |
دیروز تولدم بود
من هم گرامیش داشتم و ... اونو جشن گرفتم. یه جشن دو نفره کاملا خصوصی ...!!! یکی من ... (باز هم) یکی من یکی من اینجا و یکی من در بین کوهها. هر دومون/ هم یک صدا/ هم بی صدا/ خیلی خوب حرفامونو می فهمیم/ یه جورای خیلی شبیه همیم/ البته اونکی من یکم بهتره/ بیشتر اون حرف میزنه من میشنوم/ آخه من شنوده خوبیم/ ۲۰و نمیدنم چند ساله که این روز میاد/ که هر کدومش یه خاطرس/ دوسش دارم/ زود خوابیدم / اون شبو میگم/ صبحشم زود پا شدم/ چه شبی بود. اون یکی و نمیدونم/همین. + نوشته شده توسط حسین در جمعه چهارم خرداد 1386 و ساعت
2:28 |
من و تو
توی که نمیدونم کی هستی؟!!! فقط با هم هستیم ,همین !!! حالا چه فرقی میکنه که این (( تو )) کی باشه ؟!!! شاید این (( تو ))... خودم باشم!! شایدم ((تو ))ی که داری می خونی باشی!!! میدونی؟ چیو؟ اینکه می خوام یه جا ببرمت که تا حالا کسی اونجا نبردتت ! کجا ؟!!! یه جای که نه نارنجک هست نه کوماندو نه جنگ نه هزار کوفتی دیگه. زود بگو کجا ؟!!! یه جای که بشه از رو آتیش بشه بپری نه توش بسوزی !!! یه جای که منو تو خیالمون از بابت سالم رفتن به خونمون مطمئن باشیم !!! یه جای که آجیل مشکل گشا بدن به دستمون نه دست بند بزنن به دستمون !!! یه جای که بشه بدش بشه تو رختخوابه خودت بخوابی نه تو بازداشتگاه !!! و هزاران چیز دیگه که می خوام بگم و کو گوش شنوا!!! حالا فهمیدی کجا رو میگم ؟!!! آره بابا همون چهار شنبه سوری خودمونه دیگه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
+ نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه نهم اسفند 1385 و ساعت
18:59 |
((در قرن سوم میلادی پادشاهی به نام کلدیوس دوم در روم باستان پادشاهی می کرده که تمام
سربازان را از ازدواج منع کرده بود .بعد کشیشی به نام والنیوس(ولنتاین) مخفیانه عقد سربازهــــــا را بادخــتران مورد علاقه شان جاری می کــند که در این بین کلودیــوس دوم از این مــاجرا خـــبر دار می شود و... .)) وقتی بهش فکر می کنم / همه چیز گیج کننده است اما این گیجی زیاد هم سنگین نیست / مانند ضربه فرهنگی/ ضربه ای نرم و آهسته / که جز گیجی و بی هویتی چیزی از آن عاید ما نمی شود . البته آگاه بودن از سنن ملل مختلف و تقلید از آن ها دو مقوله جدا از هم می باشد. البته من خودم با اصل مهر ورزیدن هیچ مشکلی ندارم / ولی آخه چرا برای این کار باید از رسومی استفاده کنیم که / هیچ سنخیتی با فرهنگ چند هزار ساله ما نداره / اونم ولنتاین که سه قرن بعد از میلاد بوده/ در حالی ما از بیست قرن قبل از میلاد روزی به نام سپندارمذگان(اسفندار مذگان) داشته ایم داریم و خواهیم داشت درسته که عشق ورزیدن و محبت کردن و هدیه دادن روز و وقت معینی نداره / ولی چرا آخه برای این کار از رسوم غریب و نا آشنا استفاده کنیم / تا با این کار نشون بدیم که ما با فرهنگ و رسوم غنی و با فلسفه قوی خود / سازگار و همسو نیستیم و / راه رو برای کسانیکه بخوان بااین کار فرهنگ خودشونو به ما دیکته کنن / که در اینکار هم تا حدودی هم موفق بودن / به طوری که در این روزها/ کسانی هستن که نمی دونن چی جوری سفره هفت سین می چینن / ولی درخت کریسمس رو به زیبای تزیین می کنن; ببندیم. در کل نباید ما این اجازه رو به افراد سود جو این مجال رو بدیم که / مارو از زرادخانه فرهنگمون دور و در آخر مارو به یک جسم بی روح بدل کنند / به امید آن روز که تمامی ایرانیان به اصل خود برگردنند. + نوشته شده توسط حسین در یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385 و ساعت
16:26 |
چرا فكر میكنيم همه چيز فقط دو بُعد مطلق داره؟!!...
+ نوشته شده توسط حسین در شنبه سی ام دی 1385 و ساعت
15:33 |
|
طراح قالب
|
